OOR (Ned) dec 2007
De bandnaam is dezelfde als de achternaam van filmheld Zorro, de muziek van deze drie in het zwart geklede, niet meer zulke jonge mannen en die ene jonkvrouw is vooral romantisch, filmisch en loungy met een jazz- en soultintje. De band scoorde vooral in thuisland België erg goed met debuut Falling Into Place en op de vele festivals daar. Toch verliet zangeres Lize Accoe de groep voor een nog amper van de grond gekomen solocarrière. Haar plaats is ingenomen door de jonge twintiger Elke Bruyneel en eerlijk gezegd is de band daar niet slechter van geworden. De sfeer die Delavega ook met Bruyneel oproept is er wel nog altijd één vol dromerige glamour in de provincie en zongerijpte appelsienen van de koude grond. Aan de klank van de door de band zelf geproduceerde cd is dankzij de inzet en finishing touch van Guy Davie (Faithless, Groove Armada) niets aan te merken. De single One Time doet het daarom alweer prima in de softere radioprogramma’s en ook het mede door Ozark Henry geschreven Little Clouds zou de grens over kunnen steken. Toch is het vooral de Franstalige radiomaker Mark Isaye die hier met zijn geweldig zwoele praatstem de show steelt in het afwijkende La Dernière Gitane. Die song valt moeiteloos in menig soundtrack van een avonturenfilm in te passen.
WILLEM JONGENEELEN

FOCUS KNACK 31 OKT 2007:
“Op de aangebrande single “Surely” na liet de debuutplaat van Delavega niet bepaald een verpletterende indruk na. Maar nu zangeres Lize Accoe definitief plaats heeft geruimd voor Elke Bruyneel is Delavega haast een nieuwe groep: de songs zitten beter in elkaar, aan de makke arrangementen die ‘Falling Into Place’ wat amateuristisch deden klinken is duchtig getimmerd en de opbouw van de tracklist zit dit keer ook helemaal snor. Tussen opener Charlatan, een funky instrumental met knipoogjes richting Morricone, en slotakkoord The Day After Part III, een triphopnummer voor piano, zitten negen ingenieuze en rijk geïnstrumenteerde soulnummers geklemd. Op The Day After worden geen handen meer tussen trillende benen gelegd, maar dat maakt de muziek er niet minder extatisch op. (Vincent Byloo). Downloadtip: On My Mind.”

METRO 30 OKT 2007:
Voor spannende zwoele en licht melancholische nummers moet je bij Delavega zijn. De stem van nieuwe zangeres Elke Bruyneel schurkt lekker aan tegen de typische warme Delavega-sound, alsof het nooit anders is geweest. The Day After brengt een heerlijke blend van Up tempo nummers, lekker luie songs en sensuele nummers als Little Clouds. De plaat is opgevat als een soort roadmovie, en dit is dan ook de geschikte soundtrack bij een eenzame autorit bij valavond of zonsopgang. We krijgen er zowaar weke knietjes van. (ajo)